14(28)/2016

Drodzy Czytelnicy Paradiso!

Mija Rok Życia Konsekrowanego, którego wezwaniem nadanym przez papieża Franciszka były słowa: Ewangelia, Proroctwo, Nadzieja.

Różnorodne formy życia poświęconego wyłącznie Bogu są czytelnym świadectwem i nadzieją współczesnego świata. Ich prorocki charakter pokazuje pierwszeństwo Boga i ewangelicznych wartości w życiu chrześcijanina. Osoby powołane stają się rzecznikami Boga poprzez umiłowanie prawdy, poszukiwanie woli Bożej i jej realizacji w historii. Winny być jednoznacznym i czytelnym świadectwem przeciwko złu i grzechowi. Poprzez ślubowaną czystość w praktyce radosnego życia wskazują, jak dzięki łasce miłości Boga mogą istnieć przejrzyste relacje międzyludzkie. Mimo ułomnej natury człowiek może odznaczać się dojrzałością jako osobowy dar dla innych i znak sprzeciwu dla nieuporządkowanej wszechogarniającej niewoli zmysłów.

W prostocie radykalnego ubóstwa przeciwstawiają się materialistycznej żądzy posiadania, wnosząc przez różne formy pracy i pomocy, solidarność i miłosierdzie wobec odsuniętych, porzuconych czy uciskanych. Niejednokrotnie dzielą z najbiedniejszymi ich warunki życia. Poprzez ślub posłuszeństwa wskazują, iż nie ma sprzeczności pomiędzy poddaniem się Bogu a osobistą wolnością. Im większe zjednoczenie z Jezusem, tym większa dyspozycyjność w Kościele do służby w czytelnym znaku sprzeciwu do diabelskiego nieposłuszeństwa. Duchowość wspólnot życia konsekrowanego i wspólnot świeckich wiernych podlega wzajemnemu oddziaływaniu. W jednej drodze zawsze musi być zachowana wierność Ewangelii, która sprawia, że szukają najpierw królestwa Bożego. Taka wierność nie budzi lęku przed powołaniem do całkowitego oddania się Bogu. Nie deprecjonuje żadnej formy życia i podkreśla piękno życia rodzinnego. Znakiem autentycznego powołania jest rezygnacja z rodziny wyłącznie ze względu na królestwo niebieskie.

Za wezwaniem Jezusa nie ustawajmy w modlitwie o nowe powołania do kapłaństwa, zakonów, na misje, indywidualnych i instytucjonalnych form świeckich życia konsekrowanego, bo „żniwo jest wielkie, a robotników mało”.

ks. Mirosław Prasek COr

W numerze:

ks. Mirosław Prasek COr
— Słowo wstępne

s. Monika Samol
— Codzienność radykalnie przemieniona

ks. Adam Maj COr
— Konsekracja – droga rad ewangelicznych

ks. Piotr Walkiewicz
— Życie zakonne czy życie konsekrowane?

Ślub to odpowiedź

Maja Janczykowska-Kuna
— Apetyt na ciszę

s. Maria Spychalska fmm
– Z kraju „kwitnącej wiśni”

Z leksykonu malucha…

ks. Michał Krawczyk
— Tertulian

Anna Rudny
— Oczary – zimowa ozdoba

Krzysztof Szwarc
— „Takie piękne życie” – wspomnienie o Wojciechu Kilarze

Wojciech Sałek
— Złote Globy 2015 przyznane, czyli sprawdzamy „Zjawę”

Małgorzata Ziewiecka
— Laurka